Van technische commissies tot snotbloemen

Hoe corsobouwers omgaan met kwaliteit en veiligheid!

Ieder jaar maken honderden vrijwilligers zich weer klaar voor dat ene speciale evenement: het bloemencorso. Stad en land trekt uit om wagens te bouwen, bloemen te prikken en het schouwspel te bewonderen. Een geweldig evenement dat jaarlijks in meerdere steden in Nederland plaatsvindt.

Ook wij gaan graag de straat op om deze prachtige wagens te aanschouwen. Echter vragen wij ons als ware kwaliteitsspecialisten wel al een tijdje af, hoe al die corsobouwers er voor zorgen dat de wagens ieder jaar weer op hun best zijn. Hoe bewaken zij de kwaliteit van de bloemen en hoe zorgen ze voor een zo efficiënt mogelijk opbouwproces? Wij vragen het aan corsobouwer Alexander Hekstra.

Het proces start al in oktober!
Alexander, jij sluit je ieder jaar weer trouw aan bij buurtschap Dommelkant om Valkenswaard wederom te voorzien van een prachtige wagen. Maar welke processen gaan er nu aan zo’n bloemencorso vooraf?

“Het begin van een nieuw corso-jaar start al op de laatste vrijdag van oktober. Deze avond is zowel een afsluiting van het huidige jaar, als de bekendmaking van het thema voor het volgende jaar. In de eerstvolgende ledenvergadering krijgen alle leden van een vereniging het thema te horen en draagt iedereen ideeën aan voor de uitwerking van de wagen. Uit deze ideeën worden een aantal onderwerpen uitgewerkt. Vervolgens gaat de technische commissie bekijken of er onderdelen zijn die al gemaakt kunnen worden voordat we de tent daadwerkelijk gaan opbouwen. Dit is om ervoor te zorgen dat we het minder druk hebben tijdens de bouwperiode.”

Voordat de tent staat, en er echt gebouwd gaat worden, is er dus al een enorm proces aan vooraf gegaan.  Maar hoe nu verder? Want er is nog geen bloem aan te pas gekomen.

“Zodra de tent staat begint de officiële bouwperiode. De bouwperiode is vanaf dat moment dus ook zichtbaar voor de hele buurt. Dat is wanneer de race tegen de klok begint om ervoor te zorgen dat we alles op tijd af hebben.”

Efficiënt werken zorgt voor de beste kwaliteit
Met zoveel druk op de ketel zullen er dus duidelijke rolverdelingen nodig zijn om het bouwproces efficiënt te laten verlopen. Hoe gaan jullie hier mee om?

“Die taakverdeling is een mooi streven, maar door een gebrek aan mensen moet iedereen uiteindelijk alles op kunnen pakken. Lassen, buigen, kartonneren en plakken zijn maar een paar van de taken die opgepakt moeten worden om de wagen op de weg te krijgen. Ook niet geheel onbelangrijk zijn de voorprikkers en de prikkers in het weekend voor de corso dag.”

Je werkt dus continu met een bepaalde tijdsdruk. Maar al die bloemen blijven natuurlijk geen weken goed. Hoe waarborgen jullie de kwaliteit van de bloemen?

“Gedurende de bouwperiode neemt de constructie de meeste tijd in beslag. Buigers maken de vormen met vlechtijzers, lassers lassen de gemaakte vormen en plakkers voorzien het geraamte van karton en verschillende lagen papier. De voorprikkers en prikkers komen pas in de laatste twee dagen voor de uiteindelijke coros dag in actie. Om de kwaliteit te kunnen garanderen, worden de bloemen daarom pas maximaal drie dagen voor de corso dag geplukt. Natuurlijk zijn we altijd afhankelijk van het weer. Heeft het geregend, dan is de kans groot dat we met ‘snotbloemen’ moeten werken.”

Dus na weken van bloed, zweet en tranen is de constructie dan eindelijk klaar. Vervolgens staan de prikdagen voor de deur. Hoeveel bloemen gaan er wel niet op zo’n corso wagen?

“Dit hangt natuurlijk af van de grootte van de wagen. Een kleine wagen heeft ongeveer 150.000 bloemen, maar een grote wagen kan wel 400.000 bloemen hebben.”

Een ongeluk zit in een klein hoekje…
Nu zijn sommige corsowagens behoorlijk hoog. Hoe prik je de bloemen bovenop zo’n wagen en zorg je er tegelijkertijd voor dat iedereen veilig is? Een ongeluk zit natuurlijk in een klein hoekje.

“Je vindt meerdere stellingen rondom de wagens. Deze stellingen staan er zowel voor het bouwen, als voor het prikken van de bloemen. Er zijn duidelijke veiligheidsvoorschriften waar iedereen zich aan moet houden. Denk bijvoorbeeld aan de minimum leeftijd, veiligheidsschoenen en een rookverbod.”

Met zoveel mensen op één terrein, wie zorgt er dan voor dat alle veiligheidsvoorschriften ook daadwerkelijk worden nageleefd?

“Per vereniging wijzen we veiligheidsmensen aan die hier continu op toezien. Veiligheid staat bij iedereen dus hoog in het vaandel!”

Dat is goed om te horen! Heb je voor onze lezers, als leuke afsluiter, misschien nog een aantal interessante weetjes?

  • Bijna iedere corsovereniging heeft zijn eigen veld, met eigen bloemen, die het hele jaar door verzorgd worden;

  • Heeft een vereniging geen eigen veld, of komen ze bloemen tekort? Dan kopen ze de bloemen bij een andere vereniging;

  • De kwaliteit van de bloemen is gedeeltelijk afhankelijk van het weer. Zo krijg je met een paar dagen regen al snel ‘snotbloemen’, wat de uitstraling van de wagen natuurlijk niet altijd ten goede komt;

  • Tijdens de bloem verdelingen wordt er geteld hoeveel bloemen van welke kleur de vereniging nodig denkt te hebben;

  • Er worden wel 10 tot 15 verschillende kleuren bloemen gebruikt voor 1 corsowagen.

Buurtschap Dommelkant
Dommelkant is één van de ‘jongere’ buurtschappen. Ze zijn namelijk opgericht in 1968 en vieren dit jaar hun 50-jarig jubileum. Buurtschap Dommelkant is een kleiner buurtschap met ongeveer 40 leden. Het buurtschap kent een rijke traditie waarbij jong en oud samen optrekken, vriendschap hoog in het vaandel staat en gezelligheid geen tijd kent.

 

 

Myra heeft de benodigde portie grenzeloos talent, ervaring, passie en bovenal: een paspoort! Nu zul je denken, is dat noemenswaardig? Ja, want Myra schrijft namelijk teksten voor ons vanuit haar woonplaats: Ierland!